Źródło: retencja.pl
"W dniach 3-4 marca 2026 w Poznaniu odbyła się 10-ta edycja konferencji Stormwater Poland. Dekada wody – dekada rozmów na temat wód opadowych, dekada zmian jakie zaszły w polskich miastach. Jubileusz nie dotyczył tylko konferencji, dekadami doświadczeń mogli również podzielić się prelegenci jak i partnerzy wydarzenia, którzy od dekad działają w obszarze wód opadowych.
Konferencję otworzył uznanym na całym świecie lider myśli w obszarze urbanistyki odpornej na zmiany klimatu oraz błękitno-zielonej infrastruktury. Od ponad czterech dekad prowadzi pionierską działalność, kształtując koncepcję miast-gąbek (Sponge Cities) i promując transformującą rolę wody w mierzeniu się z wyzwaniami środowiskowymi miast – łącząc funkcje ekologiczne z innowacjami technologicznymi oraz ekspresją artystyczną – Herbert Dreiseitl, który podkreślił, że współczesne miasta i regiony wciąż nie są odporne na ekstremalne zjawiska pogodowe. Przekaz jest jednoznaczny: lepsze rozwiązania już istnieją, a dalsze oczekiwanie na nowe regulacje nie jest możliwe. Infrastruktura zielono-niebieska musi być wdrażana wcześniej, na większą skalę oraz w sposób bardziej zintegrowany. Kluczowe znaczenie mają świadomość społeczna, wsparcie polityczne oraz cyrkularne modele finansowania inwestycji. Miasta są tworzone dla ludzi, dlatego wartości dodane – takie jak estetyka, korzyści biofilne oraz dobrostan psychiczny – powinny być dostrzegane i jasno komunikowane. Aby wygrać konkurencję o przestrzeń miejską i nadać infrastrukturze zielono-niebieskiej należny jej priorytet, musimy działać szybciej i inwestować odważniej. Tylko w ten sposób możliwe będzie tworzenie prawdziwie odpornych miast i regionów typu Sponge City, które równoważą klimat, ekologię, gospodarkę oraz dobrostan człowieka.
Myśl była kontynuowana przez Ulricha Dittmera, który od początku swojej kariery zawodowej koncentruje się na problemach i rozwiązaniach związanych ze spływami miejskimi oraz przelewami burzowymi. Prof. Ulrich podkreślił, że myśl jak adoptować miasta do zmian klimatu jest już powszechnie znana, natomiast z pewnym opóźnieniem znajduje odzwierciedlenie w przepisach prawa, zasadach technicznych oraz wytycznych dotyczących planowania nowych inwestycji. Ze względu na długi okres użytkowania infrastruktury miejskiej, istniejące zasoby adaptują się jednak bardzo powoli.
By podsumować dekadę zmian wprowadzonych w Polsce oddaliśmy głos polskim miastom. Adam Stępkowski przedstawił 7 polskich miast pokazując różne etapy działania koncentrujące się wokół programu #Feniks. Następnie mogliśmy poznać doświadczenia Poznania, Gdańska oraz Szczecina. Sesję zakończyła debata Wspólny język dla wody, za którą bardzo dziękujemy, bo debatujący odważyli się być szczerzy, a takich rozmów potrzebujemy! Efektywne gospodarowanie wodą i przystosowanie miast do ekstremalnych zjawisk pogodowych wymaga współpracy wielu stron.
Druga sesja konferencji skupiła się właśnie na tych ekstremalnych zjawiskach, otworzył ją prof. Richard Ashley współtwórca pojęcia Sustainable Urban Drainage Systems (SuDS), jeden z największych autorytetów. By podsumować jednym zdaniem przekaz profesora to można powiedzieć, że w kontekście suszy i powodzi system nie zadziała bez wsparcia szarej infrastruktury. Tylko wykorzystanie zielono-niebiesko-szarej infrastruktury może stanowić realne zabezpieczenia.
Tomasz Wróblewski zwracał uwagę, że projektowane obiekty mają zapewniać bezpieczeństwo ludziom, ich życiu i mieniu zarówno poprzez redukcję fali powodziowej jak i bezpieczną, niezawodną konstrukcję. Ogromna ingerencja w zagospodarowanie terenu wymaga odpowiedniej formy obiektu wpisującej się w istniejące otoczenie zgodnie z wymaganiami ochrony środowiska i ochrony krajobrazu. Bardzo ważnym jest przy tym aspekt społeczny, w którym zbiornik musi być atrakcyjny także w normalnych warunkach eksploatacji zapewniając miejsca rekreacji i wypoczynku.
Cały dzień konferencji zakończyliśmy debatą o przyszłości, zależało nam by pokazać plany Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, Ministerstwa Klimatu i Środowiska oraz możliwości finansowania o których mówił Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska. Debatę poprowadziła Agnieszka Hobot, redaktor naczelna Wodnych Spraw. i wzorem poprzedniej debaty zapytała o współpracę miedzy wymienionymi instytucjami.
Dzień pierwszy zakończył się uroczystą galą. Galą na której mieliśmy okazję świętować jubileusz konferencji Stormwater Poland. 10-tą edycję konferencji, ale też trzecią organizowaną wspólnie z grupą Aquanet SA oraz Partnerem Generalnym ACO Poland.
Wykorzystaliśmy tą okazję by podziękować naszym pracownikom, którzy w RETENCJAPL Sp. z o.o. zostawiają serce❤️
Renata Woźniak, która poza sercem wnosi do firmy swoją ogromną wiedzę, zaangażowanie oraz doświadczenie, nie tylko prowadząc projekty, ale także uczestnicząc w wielu inicjatywach, w tym w DECIRE-WATER Project, czy współtworzy program konferencji Stormwater Poland.
Karol Mikołajewski, który wraz z 10 edycją Stormwater Poland świętował 10 rok pracy w RETENCJAPL Sp. z o.o. w trakcie których zamontował w Polsce ponad 100 deszczomierzy, napisał pracę doktorską zasilającą #WaterFolderConnect i jest naszym ekspertem w zakresie monitoringu hydrologicznego.
Katarzyna Grochowska, która rośnie wraz z firmą prowadząc kolejne projekty zaczynając od konferencji Stormwater Poland, przez promocję platformy WaterFolder kończąc na PR-owej promocji RETENCJAPL Sp. z o.o.
Była to także okazja by podziękować Wojciech Falkowski, który w konferencji Stormwater Poland brał udział już po raz dziesiąty. Wraz z Ecol-Unicon Sp. z o.o. uwierzył i zaangażował się w wiele wspólnych projektów jak platforma WaterFolder. W tym roku firma Ecol-Unicon Sp. z o.o. świętuje też swoje 30-lecie.
Drugi dzień konferencji to miejsce dla wizjonerów i architektów wody. Konferencję rozpoczął dr Riccardo Taormina specjalizujący się w cyfryzacji sektora wodnego, ze szczególnym uwzględnieniem zastosowań sztucznej inteligencji (AI). Kierował i uczestniczył w wielu projektach ukierunkowanych na tworzenie rozwiązań opartych na AI dla zarządzania zasobami wodnymi i infrastrukturą. Jego badania obejmują szeroki zakres zagadnień, w tym modele AI dla sieci wodociągowych, czasoprzestrzenne modelowanie powodzi, wykorzystanie komputerowego rozpoznawania obrazów do oceny jakości wód słodkich oraz zarządzanie majątkiem kanalizacyjnym. Szczególnie interesuje go łączenie fundamentalnych osiągnięć AI z rzeczywistymi wyzwaniami sektora wodnego, aby tworzyć rozwiązania wiarygodne i przynoszące realny efekt.
W rozwoju sztucznej inteligencji stosowanej do systemów technicznych wyraźnie widoczne są dziś dwa podejścia: modele bazowe oraz sztuczna inteligencja oparta na agentach. Modele bazowe umożliwiają szybkie analizy oparte na danych i mogą zastępować kosztowne symulacje numeryczne. Z kolei agenci wykorzystujący duże modele językowe (LLM) pozwalają częściowo automatyzować złożone procesy inżynierskie. Wykład pokazał, w jaki sposób oba podejścia mogą być wykorzystywane w systemach zarządzania wodami opadowymi, na podstawie prowadzonych badań.
Myśl analizowania danych kontynuował Dominik Kolesch, lider projektu w Okeanos Smart Data Solutions. Dominik przedstawił model predykcji powodzi, który pozwala na ciągły monitoring i prognozowanie zagrożeń powodziowych z wysoką rozdzielczością czasową, co przekłada się na lepszą ocenę ryzyka oraz większe możliwości reagowania na potencjalne zdarzenia powodziowe. W pełni wdrożony system w Kreuzberg (Ahr) wykazuje obiecujące wyniki pod względem niezawodności i możliwości skalowania.
Kolejną wizję roztoczyła przed nami firma MPI, która zachęcała do wykorzystania wody deszczowej na potrzeby domowe.
Sesję zakończyliśmy przeglądem możliwości edukacyjnych. Piotr Nieznański przekonywał, że nowoczesna edukacja wodna – empatyczna, inspirująca i sprawcza – daje uczniom narzędzia, przestrzeń i wsparcie do realnego działania. Natomiast Jan Piotrowski pokazał jak pod szyldem Dzielnicy Wisła prowadzona jest nie tylko kampania edukacyjno-informacyjne, lecz także szereg innych działań animujące przestrzeń wokół rzeki. Następnie przeszliśmy przez plany ogólne, rzeczywistość wprowadzania zieleni, łączenia miasta mostami, oddziaływania drzew na miasta, aranżacją nieużytków i jak te wszystkie działania mają wpływ na odczuwanie ciepła w mieście.
Konferencję zakończyliśmy debatą Deszczówka w miastach w 2050 roku, gdzie swoje wizje roztoczyli przedstawiciele Aquanet Retencja, Retencjapl, Arcadis oraz Dreiseitl consulting."
