Czasem żeby znaleźć problem, wystarczy kilka sekund pomiaru. Tak było podczas kontroli prowadzonej przez Zarząd Infrastruktury Wodnej w Krakowie w rejonie ul. Reduta na Sudole Dominikańskim. Inspektorzy sprawdzali, czy do kanalizacji deszczowej nie trafiają ścieki sanitarne. Pomogło proste, przenośne urządzenie – konduktometr, który mierzy przewodność elektryczną wody. Jej wyższe wartości mogą wskazywać na obecność większej ilości rozpuszczonych substancji i zanieczyszczeń.
Pracownicy ZIW zmierzyli wodę przed wylotem kanalizacji, w miejscu jej ujścia do potoku i dalej, już za wylotem. Różnice w wynikach były sygnałem, że gdzieś po drodze może znajdować się źródło zanieczyszczenia. Zamiast poprzestać na pomiarze, urzędnicy ruszyli w teren. Sprawdzili okoliczne posesje i znaleźli nieprawidłowe podpięcie instalacji sanitarnej do kanalizacji deszczowej. Właściciele zostali poinformowani o wszczęciu postępowania i zobowiązani do uporządkowania instalacji.
To niewielka historia o większej sprawie. W mieście rzeka nie jest gdzieś „obok” – jest częścią naszego wspólnego otoczenia. To w niej i wokół niej spotykają się przyroda, infrastruktura i codzienne życie mieszkańców. Dlatego troska o wodę zaczyna się od rzeczy pozornie małych: od prawidłowego podłączenia domu, od reakcji mieszkańca, który zauważy problem, ale też od urzędnika, który potrafi ten problem szybko namierzyć i zareagować.
Konduktometr nie oczyszcza rzeki. Nie zastępuje też badań laboratoryjnych. Daje jednak coś bardzo cennego: szybki sygnał, że trzeba sprawdzić, co dzieje się z wodą – i gdzie szukać źródła problemu. A potem liczy się już sprawczość: wyjście w teren, znalezienie przyczyny i doprowadzenie do jej usunięcia.
Bo czysta rzeka w mieście nie zaczyna się dopiero nad jej brzegiem. Zaczyna się dużo wcześniej – tam, gdzie ktoś bierze odpowiedzialność za to, co do niej trafia.
